تبليغاتX
وسعت سبز

وسعت سبز

ادبیات.تازه هاعلم وکتاب.عمران

روزی بهلول در قبرستان نشسته بود.شخصی از او پرسید اینجا چه میکنی؟گفت در میان جمعی نشسته ام که همسایگان خود را اذیت نمی کنند و از این و آن غیبت و بد گویی نمیکنند...

 

گویند که اسکندر قبل از مرگ وصیت کرد تا هنگام دفن دست راستش را بیرون از خاک بگذارند.پرسیدند: برای چه؟ گفت می خواهم تمام دنیا بدانند که اسکندر با آن همه شکوه و جلال دست خالی از دنیا رفت...

+ نوشته شده در  یکشنبه سوم آبان 1388ساعت 14:42  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

اول خرداد ۸۶ بود النی بهم یه کارت داد که پشتش این طوری نوشته شده بود:

"دلت وقتی که تنها شد

        سرود مهربانی با کدامین خسته خواهی خواند

                 و لبهایت کدامین خسته را سیراب خواهد کرد

نگاهت را

                 به چشمان چه کس از شوق خواهی دوخت"

و من در حالی که رونیمکت کنارش نشسته بودم براش حاشیه نوشتم

گر دلم تنها شود روزی

    سرود مهربانی را

       فدای نرگس شهلای چشمان تو خواهد کرد

و لبهایم

          خیال بوسه ات را

         بی خیال از هر لب دیگر

                                   فقط آرام می بوسد

                   خندید من اما از برق چشاش لذت می بردم

                                                         

+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت 19:39  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

داروین در بخشی از زندگی نامه اش اشاره می کند که هنگام تحصیل در کمبریج به جمع آوری حشره ها و سوسک ها و نام گذاری شان علاقه زیادی پیدا کرده بود:"یک روز هنگام شکافتن پوست درخت کهنه ای دو عدد سوسک کم یاب دیدم و هر کدام را توی یک دستم گرفتم. بعد سومی را دیدم و چون نمی توانستم از داشتن اش صرف نظر کنم یکی از آن هایی که توی دستم بود را در دهانم گذاشتم تا آن یکی را هم با دست بگیرم. سوسک توی دهانم ماده بسیار تندی ترشح کرد و زبانم سوخت. مجبور شدم تف اش کنم بیرون. این طوری شد که هم دومی را از دست دادم و هم سومی را. "

"نقل و ترجمه ی به مضمون از اتوبیوگرافی داروین"


 
+ نوشته شده در  دوشنبه بیست و هفتم مهر 1388ساعت 17:30  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

خدای مهربانم

خدای مهربان

پدرم میگوید که بچگی بهترین دوره زندگی است لطفا به او بگو این چه بهتری است اگر ما نتوانیم بیدار بمانیم و تلویزیون تماشا کنیم

                                                                                           جو

خدای مهربان

من باز هم دستکشم را گم کرده ام و بار دیگر کتک خواهم خورد مگر اینکه کسی به فریادم برسد می توانی مرا کمک کنی؟

                                                                                       مارتا

خدای مهربان

پدرم خسیس است لطفا کاری کن چنین نباشد ولی اذیتش نکن

                                                                                 ارادتمند مارتین

چگونه فهمیدی خدا هستی؟

                                                                                چارلین

                                                 ادامه دارد...

+ نوشته شده در  پنجشنبه ششم فروردین 1388ساعت 21:15  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

سال نو مبارک

سال نو را پیشاپیش

پس و پیش

پیش و پس

 از راست به چپ از چپ به راست تبریک

عرض طول و ارتفاع آن را تا دو رقم اعشار محاسبه نمایید

+ نوشته شده در  دوشنبه سوم فروردین 1388ساعت 12:18  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

 

سلام

جای همتون خالی .اگه گذرتون به میدون تجریش افتاد استاد عشق"پرفسور حسابی یادتون نره"

خونه ای که الان موزه شده.راستی یادتون باشه فقط چهارشنبه ها

   پرفسور روحت شاد

+ نوشته شده در  سه شنبه سی ام مهر 1387ساعت 18:37  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

 

خداي من خداي خوب من

 

خدایا مرا به ابتذال آرامش و خوشبختی مکشان

اضطراب های بزرگ وغم های ارجمند و حیرت های عظیم را به روحم عطا کن

لذت ها را به بندگان حقیرت بخش و دردهای عزیز را بر جانم ریز

خدایا به من توفیق تلاش در شکست و صبر در نا امیدی

 رفتن بي هموار

 جهاد بي سلاح و كار بي پاداش

فداكاري در سكوت

 دين بي دنيا

 مذهب بي عوام

عظمت بي نام و خدمت بي نان

 تنهايي در انبوه جمعيت و

دوست داشتن بي آنكه دوستم بدارند روزي كن

+ نوشته شده در  جمعه دهم خرداد 1387ساعت 15:23  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

می توانیم

عجب موجودی است این انسان

خردش ستایش برانگیز

استعدادش بی پایان

با صورتی ستودنی و با حرکاتی سریع

در کردار چونان فرشتگان

و در فهم و ادراک چونان خدا

مایه زیبایی عالم  و فخر همه کاینات

                                                 شکسپیر-هملت

+ نوشته شده در  یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1387ساعت 16:39  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

الناز خوب من

گاهي دلي گلي مي شود

گاهي دلي بيهده مي گيرد

گاهي مردي تنها مي شود

گاهي دلم دلت را بهانه مي گيرد

به سبك مهجورترين تنهايي قرن

به سبك عاشقانه ترين غزل

به شيوه معصوم ترين نگاه

چه دلي ...

كاش همه دلهاي اين حوالي گلي(به كسر گاف)شود

كاش تنها لحظه اي

 

 

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه سیزدهم اردیبهشت 1387ساعت 18:16  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  | 

خوب من

ای کاش حجم دلتنگی های منو می فهمیدی

ای کاش امروز اینقدر سرد نبودی

تنها دل خوشی من فقط تویی

کاش می تونسم مثل تو احساساتم رو در قالب کلمات به تصویر بکشم

ای کاش می فهمیدی این چند روزچقدر برام سخت و طولانی بود

وقتی این چهارشنبه حوالی ساعت ۵/۲ تا ۳ کسی زنگ خونه رو نزد مفهوم انتظار رو نفس کشیدم

کاش می فهمیدی

ای کاش اینقدر از نیومدن حرف نمی زدی

به امید این که این هفته می بینمت هفته پیش رو سر کردم اما تو امروز شنبه روز اول هفته امید آخر هفته رو ازم گرفتی...

امتحان و کار ودرس بهونه است

نمی دونم شاید هم حق با تو باشه

(دل نوشته الناز وقتی دوهفته پیش همدیگه رو ندیدم)

جوابمو براتون مینویسم شما قضاوت کنید

+ نوشته شده در  یکشنبه هشتم اردیبهشت 1387ساعت 16:4  توسط حمید رضا کرمی مجومرد  |